MANTAR HASTALIĞI

 

Mantar hastalığı, bir mikrobun deride meydana getirdiği enfeksiyondur. Mantarın ayakta, vücutta, kasıkta, tırnakta ve deride olmak üzere birtakım tipleri bulunmaktadır. Saç, tırnak ve diş gibi dokularda yaşayabilirler. Mantar enfeksiyonu bebeklerde dil üzerinde beyaz veya kırmızı plak şeklinde görülebilir. Mantar bulaşıcı bir hastalık olmakla beraber, hastanın terlik, havlu gibi eşyaları ayrı kullanmak suretiyle başkalarına bulaşması önlenebilmektedir.

 

Ayak mantarı için bazı önlemler alınabilir. Ayak temiz, serin ve kuru tutulmalı, pamuklu, yün veya bunlar gibi emici maddelerden yapılmış çoraplar giyilmeli, ayakkabılar ayağa tam olmalı böylece ayağa ya da tırnaklara travma azaltılmalıdır. Dar burunlu, yüksek topuklu, eski, yıpranmış ayakkabılar veya başkasının ayakkabısı giyilmemeli, kapalı ayakkabılar çorapsız değil çorapla giyilmelidir. Yüksek yoğunlukta mantar sporları içerebilecek halı döşeli zeminler, banyo yerleri, duşlar, jimnastik salonları, soyunma odaları, hamamlar gibi yüzeylerde yalın ayak yürümekten kaçınmalı, yıkanma veya abdest alma sonrası iyice kurulanmalı, bazı ilaçların sürekli kullanımında mantar görülürse bırakmalı ve hekime başvurulmalıdır. Kaşıntı, kızarıklık, sulanma, su dolu kabarcıklar, normal görülen tırnağın renginde değişme gibi durumlarda ayak mantarı veya tırnak mantarından şüphe edilmelidir. Bundan yalnızca on yıl önce ayak ve tırnak mantar hastalıkları gibi hastalıkların etkili bir tedavi yoktu. Kullanılan merhem ve losyonlar ise mantarı öldürmüyor, sadece üremesini durduruyordu. Ayrıca tırnak mantarı tırnağın altında yerleştiğinden, ilaçlar çoğunlukla etkisiz kalıyordu. Ancak günümüzde ağızdan alınarak kan yoluyla tırnağın altına nüfuz edebilen ve mantar üzerinde öldürücü etkisi olan ilaçlar bulunmaktadır.

 

 

Tanı esas olarak cildin görünümüne göre konur. Bazı mantarlar özel bir mavi ışıkla karanlık odada incelenirse floresan ışıma verirler. Kesin tanı mikroskopla alınan parçaların incelenmesiyle konur. Ciltten alınan kazıntı ayrıca laboratuara gönderilerek kültürde üremesi değerlendirilebilir. Tedavide kişisel bakım çok önemlidir. Deri temiz ve kuru tutulmalıdır. Ciddi ve uzun süreli enfeksiyonlarda hekime başvurulmalıdır. Hekim sizin için ağızdan kullanılan veya cilde sürülen ilaçlar önerebilir. Tedavi edilmediği zaman üzerinde bakterilerin üremesiyle ikinci bakteriyel enfeksiyonlar meydana gelebilir.

 

 

 

 

· Mantar kaşıntısı için, adaçayı ve defneyaprağının çok iyi kaynatılmasıyla elde edilen sıvı çok faydalıdır.

· Yine kaşıntıyı kesmek için, demirhindi denilen bir Hint eriği vardır. Kurutulmuş bu erik kaynatılıp içilirse karaciğerler temizlenerek kaşıntı önlenmiş olunmaktadır.

 

· Fesleğen ile devetabanı birlikte dövülerek ezilir. Elde edilen karışım gülyağı ile yoğrularak merhem kıvamına getirilir. Hazırlanan merhem mantar olan bölgeye hastalık süresince sürülür.

 

· Bir avuç devetabanı yaprağı ve bir tutam papatyanın üzerine iki litre kaynar su dökülür. Bir çorba kaşığı tuz ilave edilerek dinlendirilen sıvı ile         ayaklar sık sık yıkanır.

 

· Şahtere otu onbeş dakika kaynatıldıktan sonra süzülür. Elde edilen sıvıya tuz ve gül suyu ilave edilerek ayaklara masaj yapılır.

· Çörekotu havanda dövülür, elma sirkesiyle karıştırılır. Her gün mantarlı yerlere sürülür.

· Mantarlı bölgeye adaçayı yağı sürülür.

 

· Sarımsak: sarımsakta bulunan ajoen bileşeni sayesinde haricen tatbik edildiğinde etkin yararlılığı görülmüştür. Bütün bir sarımsak blenderde sıvı hale gelinceye kadar öğütülüp, bir parça pamuk ile günde üç kere enfeksiyonlu bölgeye pansuman yapar gibi sürülür.

 

· Meyan kökü: 250 miligram suya 6 çay kaşığı meyan kökü tozu karıştırılıp, yirmi dakika kadar kaynatılarak güçlü bir meyan kökü özütü elde edilir. Bu özüt süzülerek temiz bir bez ya da bir parça pamuk yardımıyla günde üç defa enfeksiyonlu bölgeye uygulanır.

 

· Papatya çayı: temiz bir bez veya pamukla günde dört defa enfeksiyonlu bölgeye sürülür.

 

· Kına: 250 miligram 6-7 çay kaşığı kına karıştırıp kaynatılarak güçlü bir solüsyon elde edilir. Solüsyon ılındırıldıktan sonra günde üç kez enfeksiyonlu bölgeye sürülür.

 

· Zerdeçal: Pakistanlı bilim adamlarının yaptıkları araştırmalar, zerdeçal yağının çok düşük konsantrasyon seviyelerinde dahi sık görülen birçok mantar hastalığını engellediğini ortaya çıkarmışlardır. Piyasadan satın alınacak zerdeçal yağının bir ölçüsüne iki ölçü su karıştırarak seyreltin ve bir parça pamuk ya da bez yardımıyla doğrudan enfeksiyonlu bölgeye uygulayın.

 

· Portakal ve nergis: iki avuç dolusu ince kıyılmış taze bitki (sap, yaprak, çiçek) hazırlanır. 500 gram içyağı veya margarin kızartma yapılacakmış gibi kızdırılır ve içine bitkiler dökülür. Çıtırdaması beklenir, karıştırılır ve ateşten alınır. Üstü kapatılarak serin bir yerde gece boyunca bekletilir. Ertesi gün hafifçe ısıtılıp tülbentten geçirilerek süzülür ve merhem kaplarına aktarılır. Serin bir ortamda saklanacak olan bu merhemden mantarlı tırnağa sürüldüğünde bir süre sonra mantar tamamen geçer.

 

· Civanperçemi: 100 gram civanperçeminin yaprak ve çiçekleri tam olarak gece soğuk suyun içine konur. Ertesi gün kaynama derecesine kadar ısıtılıp, banyo suyuna ilave edilerek kullanılır. Yalnız banyo sırasında göbek bölgesi suyun dışında kalmalıdır. Onbeş dakika suda kalınır, banyo sonrası kurulanmadan havluya sarınarak bir saat kadar dinlenilir.

 

· Propolis: propolis, arıların çeşitli bitki ve ağaç kabuklarını çiğnemesi ve kendi enzimlerini de içine eklemesiyle oluşan koyu renkli yapışkan bir maddedir. Bakteriler, mantarlar, virüsler ve iltihap oluşumuna karşı koruyucu ve ateş düşürücü özelliği vardır. Propolis sıvı, tablet ve kapsül şeklinde satılmaktadır. Arı ürünlerine karşı alerjisi olanların kullanmadan önce doktora danışmaları gerekir.

 

· Buhur (kara günlük ya da sığla ağacı): bu ağaçtan elde edilen sığla yağı, parfümeri ve ilaç sanayinde kullanılır. Merheminin asalak öldürücü ve iyileştirici özelliği vardır.